Schotland & Engeland 2018: 19 juli 2018 Wildlife Tour from Oban to the Treshnish Isles

We boekten deze tour online omdat het de meest omvattende tour betreft die de eilanden Mull, Staffa, Lunga en Iona aandoet. Dat het een zware dag zou worden, hebben we geweten. De blog raakte gisteren dan ook niet klaar. We vertrokken om 6.30 uur te voet naar de pier waar de ferry op ons wachtte. Om 7.10 uur mochten alle reizigers inschepen. Een half uur later stond op het eiland Mull een bus klaar die ons naar het andere einde van het eiland bracht en die rit duurde anderhalf uur. Ondertussen heb je op die manier het eiland gezien. Op Mull bestaan enkel one-lane straten met stukjes passing lane, om tegenliggers te laten passeren. Aan het andere eind van Mull stond een kleine boot ons op te wachten om ons naar Staffa te brengen: een onbewoond, vulkanisch eiland dat 60 miljoen jaar ontstond door een vulkanische uitbarsting bij het uiteen trekken van de Amerikaanse plaat van Schotland. Staffa is een woord van de vikingen en betekent bouwklare staven. Op Staffa wonen enkel de puffins en andere zeevogels. Je kunt op Staffa rondwandelen gedurende een uur. Nadien bracht een catamaranboot ons naar Lunga, opnieuw enkel bewoond door vogels en puffins. Op beide eilanden vind je geen toiletten of koffiehuizen. Je bent er alleen met de natuur (en de toeristen). Twee uren later bracht diezelfde catamaran ons naar Iona, een bewoond (!) eiland waar we konden eten (lunch en avondeten in één maaltijd, want uurwerken dienen hier tot weinig als het om eten gaat). Met een ferry vertrokken we twee uren later naar Mull terug en we vatten de terugtocht aan met een dubbeldekbus. De ferry van Mull naar Oban vertrok netjes op tijd. Om 20 uur waren we terug op het vasteland.

Op weg van Oban naar Mull (Craignure) met de ferry.

Op weg naar Fionnphort (westkant Mull): busrit

Op weg naar Staffa met een kleine boot. Hier zie je foto’s van de gewone zeehond(en).

Aankomst op Staffa.

Fingal’s Cave: uitgesleten zachtere as en de zee maakten deze grot tot wat ze is: een holte met de sterke staven als muren.

Dit natuurlijk bouwsel laat je in verwondering genieten.

Vogels: cormorants en een zwarte guillemot

Flora

En natuurlijk de puffins… Ze naderen je tot op een meter afstand als je je stil en gedeisd houdt. Hoe zot is dat!

Op weg naar Lunga met de catamaran. Buiten op de boot is het best fris. Aangepaste kledij dringt zich op.

Op Lunga zitten ongeveer 3500 koppels puffins (op Staffa 50). Het bestand puffins groeit gestaag. Toch legt een puffin slechts één ei en kent het in de meeuw een grote vijand. Die meeuwen blijven zowat op afstand als de mens de puffins benadert. Zo voelen de puffins zich opperbest bij de toerist, zolang je hun burrows (nest) maar respecteert. Dat zijn de holen in de grond of tegen rotsen.

Erik observeert een razorbill.

Een cormorant mocht ook even poseren. Dat deze vogels samenleven betekent niet dat er altijd een grote liefde ontstaat, maar verdraagzaamheid over het algemeen wel.

Ik denk dat dit een blacktailed gull is (een meeuw met zwarte rug). Eerlijk, ik houd die meeuwen niet uit elkaar. Op de tweede foto een gewone guillemot.

Op weg naar Iona, een eiland dat een ruïne was, maar heropgebouwd werd door priester Maclean die door actie het geloof wou verspreiden. En het lukte. Tot op heden wordt er veel heropgebouwd en gerestaureerd. De familie Maclean schonk dit Gaelic Cross.